خواجه نصير الدين الطوسي

116

تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )

فصل در معرفت « 1 » لاجورد و خاصّيّت و منفعت آن « 2 » و اين « 3 » انواع است ، و هرچه « 4 » نيكوتر باشد « آنست كه سنگ بسيار با او آميخته بود » « 5 » و درو نقطهاء زر « 6 » بتوان ديد . و هرچه صافى تر ، و خوش‌رنگ‌تر بود « 7 » ، و درو سنگ سفيد كمتر باشد « 8 » ، آن نوع بهتر است . و معدن او در زمين بدخشان است « 9 » . خاصّيّت لاجورد « 10 » در اسهال سودا ، هيچ دارو « 11 » بهتر از لاجورد شسته نيست « 12 » . و اصحاب ماليخوليا و كسانى را كه خواب نيايد سود

--> ( 1 ) - ع ، افزوده : ( حجر ) ( 2 ) - م ، ن ، ج ، ب : و خواص او ( 3 ) - ع : و اين نيز ( 4 ) - ع : هرچه ( 5 ) - تنها در ع : است ( 6 ) - ع : و نقطهاء زرد درو ( 7 ) - كلمهء ( بود ) در م ، ن ، ج : نيست ( 8 ) - م ، ب ، ج ، ن : و درو سنگ كمتر باشد سفيد ( 9 ) - ب ، افزوده : و لاجورد بدخش آن باشد كه در آتش ريزند و بسوزد و هيچ‌چيز باقى نماند ( 10 ) - ب ، افزوده : ( كه آن را زبرجد گويند ) ( 11 ) - م : هيچ دار ( 12 ) - ب : سودا نفع دارد بهتر از لاجورد شيشه ؟ نيست .